احمد مجتهد تبریزی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(وف 1265 ق)، فقیه اصولى، عالم دینى، مرجع تقلید و شاعر. چون پدرش در اواخر عهد زندیه از كارگزاران و نزدیكان دربار بود، وى در ابتدا كارمند دولت شد، سپس از مقام رسمى انصراف داد و براى تحصیل علوم دینى ابتدا به اصفهان و از آنجا به عتبات رفت و در كربلا از محضر سید على طباطبائى، صاحب «ریاض»، استفاده نمود. پس از رسیدن به درجه‏ى اجتهاد به تبریز بازگشت و به انجام امور دینى پرداخت و مرجع مذهبى مردم گشت و عهده‏دار حكومت شرعیه سراسر آذربایجان شد. میرزا احمد تبریزى از صاحب «ریاض» و ملا محمد سعید دینورى قراچه‏داغى روایت كرده است. او شاعر ماهرى بود و به عربى شعر مى‏گفت. فرزندانش: میرزا لطفعلى، میرزا محمدجعفر و میرزا محمدباقر همگى از علماى برجسته بودند و وى «اجازه‏ى» مبسوطى در 1253 ق به آنان داد. در تبریز درگذشت و پیكرش به نجف منتقل و در مقبره‏ى مخصوص خود، مقابل مرقد شیخ طوسى، دفن شد. از آثارش: كتاب «منهج الرشاد فى شرح الارشاد»؛ «دیوان» شعر.